No nie, nie znudziło! Rozbijaliśmy Gorc po raz szósty w naszej erze ;)

Obmyślanie, kupowanie, pakowanie i siup - jazda do Gochy w piątkowe popołudnie. Wóz podstawiony, spora część ekipy już na miejscu, więc w zasadzie pozostaje imprezowo rozpocząć akcje pod tytułem "rozbijanie Gorca 2013". Całe dwie godziny piętnaście minut snu, misiowa pobudka i 5.30 gotowość bojowa - pakowanie! (oczywiście zapomnieliśmy kilku drobiazgów zabrać...) Pyrkamy sobie traktorem w dół, potem w górę, w międzyczasie jeszcze dopak zakupów przy aucie. I dotarliśmy na Gorc! Rozpakowanie, śniadanie i do dzieła! Dzieło wielkie i wymagające, ale dzielna ekipa walczyła zwycięzko, mimo miejscami przeszkadzającego nam deszczu. No bo przecież deszcz to stan umysłu ;)

Z wydarzeń ciekawszych - dwa NSy dostały nóżek, no bo przenosiliśmy je... w całości ;) A przenosiliśmy je dlatego, że bazowy NS spleśniał straszliwie i trzeba go było zamienić ze świetlicą :( Oczywiście odbyły się też ćwiczenia terenowe z fliszu karpackiego, powstał piec i nawet został jeszcze w sobotę wieczór rozpalony - no idelanie prawie. A wieczorkiem ogniskowa imprezka na dobry początek seoznu. Niedziela ciut bardziej słoneczna i bezdeszczowa, zatem udało się sprawnie i szybko dzieła dokończyć.

Studencka Baza Namiotowa Gorc zaprasza wszystkich w swe zielone progi przez najbliższe dwa miesiace!

Dzięki! Cześć! I chwała! Dzielnej ekipie rozbijającej!

Absolutnym hitem sezonu są: kafeterka i różowe kalosze!

Absolutną porażką sezonu jest spleśniały i zgniły NS...

Hasło: deszcz to stan umysłu, ewoluowało w: Gorc to stan umysłu!

A na zakończenie weekendu kultura wyższa - "Carmina Burana" prezentowana przez orkiestrę i chór Opery Krakowskiej na dziedzińcu wawelskim.
Aaaaaaaaa i nasi ograli Argentynę! Dwa razy! Teraz już będą wygrywać wszystko! Tak będzie!

Tadam! No i po dwóch latach skałowej separacji nastąpiła wiekopomna chwila w postaci małego powrotu do wspinania :) Nadarzyła się okazja, to się w skały wybrałam, na linie zawisłam, gdzieś tam się wspięłam w stylu żadnym ;) No i fajnie, na luzie bez napinki, bez formy kompletnie też, ale za to w miurowym bólem paluchów. Co tam! Miło było i może jeszcze będzie :)

A na deser znowu burza i kryspinowe moczenie gnatów.

I wszystko byłoby świetnie, tylko nasi siatkarze przegrywają w LŚ... Ktoś wie czemu?

Rower! Rower! Rower! konkretny rower! Była spora przerwa, więc rower!!! 

Wstępem do weekendu miała być rowerowa imprezka ogniskowa na Zakrzówku. I dobrze się poskładało, bo ruszenie roweru spod ściany zakończyło się panicznym stwierdzeniem: co się stało w moimi sterami??!! Szybki demontaż i czyszczenie syfu, który tam się znalazł zapewne po zawodach w Kluszkowcach, zakończyły się diagnozą: zatarte na amen dolne łożysko... No to spid z łożyskiem w ręce do serwisu z hasłem "ratunku!" na ustach. Dajcie mi nowe łożyska! No o tym można zapomnieć, bo oczywiście to łożyska z kosmosu, na które się czeka minimum dwa tygodnie. Ale miły pan, widząć w mych oczach wizję zmarnowanego weekendu, w cudowny sposób łożysko ożywił. Jakoś tam się rusza, szału nie ma, generlanie do wymiany, ale przez chwilę jeździć się jeszcze da. Uff... (A imprezka była bardzo sympatyczna).

No ale do rzeczy! Sobota - rower! Ale jakoś tak sennie, upalnie, jakoś się nie chce nic... A nad zaplanowaną i wyczekaną Romanką jakieś takie dziwne ołowiane chmury zawisły. Nic To! Trzeba walczyć! No właśnie z tą walką, to ciężko było, bo największą chęć mieliśmy na położenie się spać. Miały być dwa piękne zjazdy z Romanki, ale tuż przed wykulaniem się Halę Pawlusią tak lunęło i tak przywaliło piorunami, że plan rozpłynął się szybko w strugach ulewnego deszczu. Niemniej jednak udało się pokonać bardzo fajny kawałek czerwonego szlaku na Słowiankę. Potem niestety odwrót, bo burzowe klimaty i awaria jednej sztycy myk-myk raczej dyskwalifikowały nas do dalszej jazdy. Zatem powrót do Kraka i spontaniczny wjazd na afterek piątkowego ogniska z widokami na wiankowe sztuczne ognie :) 

Haha! Nowy pomysł się urodził! Po spływie, zafascynowani piaskiem, boiskami i fajną grą postanowiliśmy kontynuować zmagania z siatkówką na piasku. Rewelacyjnym odkryciem w tym temacie jest profesjonalne boisko do plażówki na AWF-ie, które można wynająć za zupełnie niewielkie pieniądze. Zatem gramy! Cioramy się w piachu! I jest pełen ubaw! I jakoś tak dziwnie wychodzi, że niekoniecznie na samej siatkówce się kończy ;) Tym razem w ramach bonusu przedłużającego imprezę był prawie nocny Kryspinów!

Akcja rozpoczęta! Takie upały, że nawet myślenie przychodzi z trudem. Jedyne o czym człowiek marzy przez cały dzień, to zanurzyć się w chłodnej wodzie. Zatem wzorem lat ubiegłych spontanicznie rozpoczęłyśmy kryspinowskie, wieczorne kąpiele. Rozpoczęcie było tak godne, jak zeszłoroczne zakończenie ;) Ufff, w końcu jakaś ochłoda!

Zaczęło się od czwartkowych urodzin Dronki, które świętowaliśmy w ramach plażowych spotkań siatkówkowych na AWFie. W piątek, tak niestandardowo, ognisko kołowe, na które pierwszy raz od kilku lat nie pojechałam na rowerze. No trzeba przyznać, że świeżoupieczonym nawet udało się nawiązać do starych, dobrych, ogniskowych tradycji ;) A weekend właściwy? Weselny! Czyli wyprawa na imprezę do Oli i Budkacego. W sobotę miał być rower konkretny, ale dobra jakość ogniska trochę te plany zweryfikowała. Zatem miała być niespieszna jazda pogórska, która skończyła się ledwie na rogatkach Krakowa. Na prostej, asfaltowej drodze można sobie zmasakrować napęd... można! Ja potrafię! Efekt: skrzywiony hak, skręcony w trąbkę wózek tylnej przerzutki, skrzywiony łańcuch i scentrowane koło... Koniec jazdy! Nawet na sztywno nie dało rady tego uruchomić :( Odwrót do domu i jazda samochodem, ale z drugim rowerem w bagażniku ;)

Wesele! Wesołe wesele niestandardowe Oli i Budkacego. Pod Wieliczką na zielonej trawce - pełen uciech, dwa slaki, siatkówka, badminton, rowery, leżaki, kocyki, wypas gril i ognisko. Nie do końca zamierzone spanie pod chmurką i dłuuugie niedzielne wylegiwanie na trawie! Rewelacja! Absolutna rewelacja! Tysiąc  razy lepsza impreza niż klasyczne sukienkowo-szpilkowe weselicha! Sto lat Młodej Parze!

PS. Kieca odzyskała swą śnieżną biel (moja, nie Panny Młodej ;)

Niby taka spokojna, półwyjazdowa perspektywa... ha, ha, ha! Najpierw trzeba się było wyspać, że niby na zapas. 14.00 to idealna godzina pobudki w leniwą sobotę. Akurat, żeby wskoczyć w kiece, szpile i lecieć Olę z Budkacym za mąż wydawać, znaczy towarzyszyć im w tym kroku. No i hajtnięci, wszystko według protokołu, szpalerem z nart i czekanów z kościoła wyprowadzeni! Młodzi z rodziną na obiadek, a my ekipą alternatywnie na plażę ;) No w sumie niezupełnie... grać w siatkówkę plażową! Na AWF-ie bardzo fajne boisko mają, więc dziecko sobie piling wszystkiego w piachu zrobiło i piłkę trochę potłukło :) Meczyk miał swoją imprezowo-gitarzoną kontynuację do późnych godzin nocnych...

A w niedzielę wyprawa na północ! Obowiązek reprezentacyjny wzywa! Zaczęła się Liga Światowa 2013! Polacy zaczęli ją źle, od porażki z Brazylią w Warszawie. Teraz czas na rewanż w Łodzi, do której to właśnie ruszyłyśmy ustrojone w biało-czerwone barwy. Zanim do Atlas Areny dojechałyśmy, trochę pozwiedzałyśmy zamki Jury Północnej i zaliczyłyśmy szybki przelot przez Piotrkowską. Pod halą trzeba się było zaopatrzyć w odpowiedni szaliczek i do boju!

Mecz dobry! Atmosfera nieziemska! Uwielbiam to! Uwielbiam siatkówkę! Uwielbiam naszą reprezentację! Uwielbiam oglądać mecze na żywo! Cóż z tego, że przegrali? Gra była ładna! Była Walka! Tylko ten nieszczęsny tie-break no...

Totalnie biało-czerwono! Totalna głupawa! Nocny powrót do Kraka i poniedziałkowe, pracowe zasypianie ;)

No! A teraz, Panowie, zabierać się za wygrywanie!