Wiecie, że Gorc jest fajny? Wiecie, że Gorc to stan umysłu? Mam nadzieję, że dla wszystkich to jest oczywiste, ale myślę, że dla pewności trzeba sprawdzić osobiście. No właśnie sprawdzaliśmy bardzo intensywnie w ten weekend. Okazji imprezowych kilka z Annami na czele, więc sporą gromadkę fajnych ludzi udało się spotkać na bazie. Wystup skrótem z Gorcowego w piątkowy wieczór w strugach deszczu, leniwa, słoneczna sobota z atakiem szczytowym bez tlenu, góra naleśników, ogniskowa imprezka, niedzielne posiady i burza na dowidzenia.

Tak sobie uświadomiłam, że tak totalnie na luzie, bez bazowych obowiązków, bez rowerowego ciśnienia, to ja straaaasznie dawno ba Gorcu nie byłam. Faaaajnie!

Lubię jeździć na Radocynę, to jest strasznie fajna baza, taka trochę inna. Kolejny przystanek tego lata z serii: wakacje prawdziwe :) To tylko weekend, ale jakoś człowiekowi się wydaje, że jak siedzi się pod wiatką czy na piwie u pani Wioli, to to jakoś dłużej trwa niż dwa dni. Choć w sumie chętnie bym sobie tam dłużej pobyła. Takie szwendanie po okolicy, wprawdzie bez roweru niestety, ale mimo to fajne i leniwe :) 

Na takie koncerty po prostu trzeba jechać! Koniecznie! Metallica by request na Stadionie Narodowym! Koniecznie! A wszystko przez moją Mamę! Bo to ona na hasło: Metallica gra w Wawie, opowiedziała: jedziemy! No to pojechałyśmy. I tak samo jak dwa lata temu na Bemowie było absolutnie miażdżąco. Tym razem wrażenie jeszcze większe według mnie, bo sam stadion też dodał klimatu koncertowi. Absolutnie fantastyczny kawał perfekcyjnego, muzycznego przedsięwzięcia! Produkcja, światło, dźwięk... i Metallica sama w sobie. Jest niewiarygodna moc! Naprawdę! 

Huuraaa!!! Wakacje! No właśnie wakacje i co z tego? Wielkie przygotowania, wielka spina, jedziemy tam, tam, tam i tam... Koło lutego jeździmy palcem po mapie, w kwietniu zbieramy ekipę, kupujemy bilety, pod koniec maja  uzupełniamy sprzęt, na przełomie czerwca i lipca wysypujemy wszystkie super potrzebne rzeczy na środku pokoju i zastanawiamy się jak to upchać w jeden plecak. Potem rozmyślania czy aby jest to co potrzebne i niezbędne, czy czegoś nie jest za dużo, czegoś za mało. Wszystko perfekcyjnie zaplanowane, chwila przyjemnego stresu tuż przed wyjazdem i wsiadamy w pociąg, samolot, samochód... ufff... jedziemy... w końcu! 

A może by tak na spontana? Bez żadnych planów, wyobrażeń precyzyjnych przygotowań... Bo znajomy nagle zadzwoni, bo ktoś na jakimś forum napisze, bo promocja na tanie bilety lotnicze, bo jakiś niespodziewany urlop, bo ktoś nam w planach namieszał, bo brakuje pomysłu... Bo po prostu wychodzimy na wyjazdówkę z miasta z kciukiem do góry...

Jak wolicie? Jakie wakacje są bardziej Wasze? A może czasem tak, czasem tak? Może zależy jaki wyjazd? Jaki mamy cel i ile wolnego? Jeżeli wybieramy się w dalekie, wysokie i trudne góry miejsca na spontaniczność jest niewiele.   Trzeba być przygotowanym fizycznie, sprzętowo, logistycznie. Ale jeśli po prostu przychodzi nam ochota, żeby się zwyczajnie gdzieś bliżej lub dalej poszwendać, to czemu nie? Można to zrobić z dnia na dzień, nawet z godziny na godzinie. Może właśnie w tym numerze znajdziecie, Drodzy Czytelnicy, jakiś pomysł czy kierunek, w który można się udać jeszcze tego lata? 

Ja osobiście tego lata preferuję sielski, anielski, krzaczasto-karpacki spontan z przygodami! Tylko pozytywnymi przygodami oczywiście!

Bardzo lubię Trójmiasto! Uważam, że jest to świetna przestrzeń do życia, a i turystycznie, wakacyjnie jest to miejsce na mapie z ogromnym potencjałem, nie tylko wczasowo-plażowym. Jak za klasycznie nadmorskimi, burżujskimi wakacjami nie przepadam rzecz jasna, to takie kilka dni nad trójmiejskim morzem jest super! Już po raz drugi i pewnie nie ostatni stwierdzam, że to lubię :)

Koncert, mecz, chwila leżenia na plaży, chwila chodzenia po plaży, mniam rybka, mniam gofry, bałtycka kąpiel, plaża nocą, spacer po Gdańsku, spacer po sopockim i orłowskim molo, spacer po nadmorskich lasach. Trzy dni fajnego wakacjowania, bez nudy i przymusowego smażenia się :)

Takie inne wakacje, których mi zwyczajnie czasem brakuje, poza tym rowerowo-bazowo-górsko-hardkorowym działaniem. Fajnie się poskładało, bo łokieć mi chwilowo na jakieś insze szaleństwa nie pozwala, więc wykorzystuję czas właśnie tak - jakże przyjemnie! :)

Bo w zasadzie to chodziło głównie o to! Zaczęło się od krótkiego smsa, gdzieś w lutym: Nataszka, nie pojechałabyś ze mną na koncert Pearl Jam? Odpowiedź była szybka i prosta: pojechałabym :) 

Nigdy nie byłam wcześniej na tym sławnym i cieszącym się dobra prasą festiwalu, gwiazda zacna, więc czemu nie? Trójmiasto lubię, z plażo-krajoznawstwem połączyć można, a i zupełnie przez przypadek nasi w Ergo Arenie akurat mecz LŚ grają. No idealne połączenie!

Koncert fantastyczny! Perfekcyjnie zagrany, zaśpiewany i wyprodukowany! Pearl Jam, to Pearl Jam! Trudno opisać, streścić i wyrazić!

A sam festiwal? Moim zdaniem perfekcyjny, jeśli chodzi o organizację i logistykę. Nawet toalety były czyste i bez kolejki, a autobusy nieprzepełnione. Warto! Oj, warto było!