Za każdym razem jak rozkręcam jakąś piastę, zastanawiam się dlaczego smar teflonowy jest różowy? Czy ktoś mi w końcu to wytłumaczy? (W zasadzie mogłabym to samo pytanie zadać w kontekście płynu do mycia roweru). 

Przy okazji dowiedziałam się jak wygląda w środku piasta z kontrą. I, co lepsze, udało mi się ją poskładać w jedną całość, kręcącą się całość. Próbowałam też wycentrować kolejne w mojej historii koło i po raz kolejny utwierdziłam się w przekonaniu, że nie jest to moje ulubione rowerowe zajęcie.

Naliczyłam dzisiaj w moim domu 10 łańcuchów rowerowych: 7 leżakujących, 2 założone i 1 założony, chwilowo rezydujący. W tym: 3 pracujące dla Speca, 1 pogięty do Speca, 2 pracujące dla Zielonego, 2 zużyte do Zielonego, 1 nie wiadomo skąd do Zielonego (raczej zużyty) i 1 pracujący dla rezydenta w przeglądzie.

A w muzeum pojawił się nowy eksponat - piękny pakiet potrzaskany.

Ufff, szybko i sprawnie mam nowy suport. Na dodatek wiem już jak wygląda w środku pakiet, jak się ściąga korby i że prawą stronę dokręca się bardziej. Opona też już prawie jest, na razie zastępcza, ale rozpoczynam myślenice nad czymś fajnym. Może bezdętkowa?

W ramach zaległości muszę się przyznać, że wydarzyła się rzecz, do której miało nigdy nie dojść ;) Zielony wylądował w serwisie! Straszne! No ale czasem konieczne. Dzięki temu w końcu została wymieniona tylna przerzutka - starej nie byłam w stanie sama odkręcić. No i też jest nowe wnętrze suportu - tego nie moglam wymienić sama z braku odpowiednich kluczy, a i tylna opona też nowa. Oba rowerki to samo prawie miały robione - zaraźliwe czy co? Mam nadzieję, że to już koniec przygód serwisowych... Przynajmniej na chwilę dłuższą...

A w międzyczasie jeszcze dwa inne rowerki przeszły przez moje ręce, ale tylko w celach przeglądowych.

A uzbierało mi się. Jeden i drugi dwukółek potrzebowały czułości. Narzędzia pożyczyłam już dawno, brakowało tylko wolnego popołudnio-wieczora. Gdy się znalazł, udało mi się okiełznać kilka problemów. W Specu nowa linka i przeczyszczone pancerze, przeglądnięte manetki i poprawiona sprężyna - teraz ślicznie hula, do tego przeczyszczona przednia piasta i nowy łańcuch - trzeci, czyli ideał dbania o napęd. Przystawiłam się też do przeglądu sterów, miałam sobie oglądnąć, jak zintegrowane wyglądają, wyczyścić, nasmarować i ładnie skręcić, ale kto je montuje taką badziewną, miękką śrubą?! Kiedyś ponoć można ją było imbusem piątką odkręcić, teraz to jest zagadka. A strery cosik nie takie, nie dlatego, że zabrudzone, ale dlatego, że ciut zbyt mocno skręcone. Szukam patentu na wymianę tej śruby, wtedy dowiem się co w tych sterach siedzi. Wiem natomiast co w sterach skręcanych u Zielonego jest. Wprawdzie całych nie rozkręciłam, bo mostek zatarty na amen, ale trochę wyczyściłam, nasmarowałam i w końcu luzy wszelkie zlikwidowałam - koniec ze stukaniem przy hamowaniu! A i tylna piasta wyczyszczona, łożyska poskładane do kupy, nasmarowane i skręcone bez luzów - w końcu koło chodzi równo! A, i odkrycie! Korby zielonego jednak są na kwadrat! Ukryty pod dziwną śrubą na ósmego imbusa! Więc jak mi ktoś jeszcze raz powie, że się nie da, bo Zielony to prehistoria, to się wkurzę. Teraz tylko ściągacz do korb i w następnym odcinku bawimy się suportem!

Jak pierwsze stroi z drugim, a drugie z trzecim, to pierwsze z trzecim na pewno nie...
Niektórym zajmuje to dwie godziny, mnie zajęło dwa dni... Centrowanie kół - zajęcie zdecydowanie dla cierpliwych. Centrownice pożyczyłam już dawno, wzbudzając spore zdziwinie i troskę o mój rower. Ale że chodziło o Zielonego, narzędzie dostałam jednak do ręki. Chwilę to leżało, ale jak kołowatość tylnego koła przestała mieścić się w ramach przyzwoitości wzięłam się w końcu do roboty. Przy pierwszym podejściu efekt był gorszy od stanu pierwotnego... Przy drugim koło zaczęło przypominać koło, nie ósemkę :)
Zatem kolejna sprwaność rowerowa zdobyta! Choć od kół Specjalisty będę się trzymać z daleka... na razie.

No i w zasadzie, że niby rowerowo było: dwa śliczne, wyglancowane dwukółki stoją, to znaczy dla ścisłości - jeden już przestał być wyglancowany (śliczny nigdy być nie przstaje). Że nawet mi smarowidła zabrakło. Że nawet mi uroczo, jesiennie dolało, że nawet mi płetwy niedługo wyrosną.

Jesień zapukała intensywnie, trójaspektowo. Jeszcze tylko aspekt właściwy, bukowy poproszę! Bo inaczej się nie liczy.

Się zbierałam do wymiany linek i zbierałam, i zebrać nie mogłam. Zresztą i tak nie zebrałam się do końca, a jedynie ograniczyłam do niezbędnego minimum. We wtorek jakoś tak dziwnie droga hamowania wydłużyła mi się jakieś trzy razy, co prawie spowodowałoby bliskie spotkanie z niefrasobliwie cofającym sporym pojazdem. No ale zwaliłam na lejący z nieba ulewny deszcz. Dzisiaj deszczu nie było, a hamowanie dalej kiepskie, dobrze, że sobie na przedni hamulec popatrzyłam w ramach marnowania czasu na światłach. Linki praktycznie nie było, tylko jakieś strzępki sobie smętnie zwisały. Akurat jechałam do sklepu rowerowego, cóż za zbieg okoliczności. Wymieniłam! Zobaczymy jutro co z hamowaniem w związku z tym. Do kompletu jeszcze by się przydało nowe przerzutkowe zapodać...

A w sumie całkiem niedawno temu było jeszcze niewspominane centrowanie i ogólne dopieszczanie, ale nie mymi rękami. O zabawach wulkanizatorskich już wspominałam - nawet się Specjalista na nie załapał. A do tego lada chwila czeka go niestety prostowanie przedniej tarczy, bo ją chyba jakiś kamerdolec zaatakował.    

Dawno tu nic nie było w tym temacie, ale to przez zimę, teraz spóźnione, wiosenne prezenty się Zielonemu należą. Zatem nowe oponki - śliczne semisliki na miasto, nowe klocki, błotniki i koszyk, wyczyszczone i nasmarowane piasty, no i udało się w końcu pozbyć okropnej nóżki. A! i kąpiel szczegółowa :) Chwilę to trwało, a człowiek, jak zawsze w smarze po pachy. Nie znoszę zapieczonych śrub! Jeszcze tylko w następnej kolejności koniecznie trzeba przedni napęd wymienić, ale najpierw muszę narzędzia ku temu wyczarować. Chyba też o centrowaniu kół należy pomysleć. Hamulce i przerzutki wyregulowane i rowerek (prawie) jak marzenie :) Specjalista zazdrośnie z kąta spogląda, ale swoje prezenty już dostał - żądne mojej krwi SPDy i pompkę do amortyzatorów. Reszta nowiutka, więc mu wystarczy ;) 

Miały być tury na Kasprowym, ale śnieg sobie poszedł. Był pomysł na kolejne zakończenie górskiej kariery Zielonego w Makowskim, a skończyło się na uroczym, krakowskim weekendzie. Wszystko dlatego, że czasem trzeba zostać w domu. Wartało skorzystać z okazji i poświęcić dłuższą chwilę Zielonemu. Młody, prężny i śliczny specjalista płynie sobie przez wielką kałużę, a Zielony w oczekiwaniu przygotowuje się do miejskiej emerytury. Należała się wymiana kasety z wolnobiegiem, więc pół napędu rozkręciłam, piastę przy okazji i przez przypadek też. Wiem już ile kulek jest w łożysku, ale przy odkręcaniu wolnobiegu poległam. No niestety nie dość, że nie posiadam klucza ku temu, to imadła też brak. Trzeba było wziąć koło pod pachę i zawędrować do miłego pana w serwisie, który te niezbędne narzędzia posiadał, a przy okazji trochę siły i to ustrojstwo odkręcił. Zanabyłam też tubkę smaru teflonowego i do tej pory zadaje sobie dwa pytania: dlaczego ten smar jest różowy? i dlaczego nigdy nie kupiłam sobie kremu do twarzy w takiej cenie, a smar do roweru i owszem? No więc po zgłębieniu konstrukcji piasty i złożeniu jej do kupy, nakręceniu nowego wolnobiegu i kasety, udało się skręcić koło w całość i to razem z resztą roweru. A! w międzyczasie zostały zamontowane dwa nowiutkie pedały, przedni blotnik, dzwonek na krnąbrnych pieszych łażących po ścieżkach rowerowych i nowe światełko, bo zgubiłam już trzecie w tym sezonie. Na koniec smarowanie, pompowanie, regulacja hamulca i przerzutek, no i cud-miód rowerek nie do poznania :) Jeszcze tylko trzeba testy w terenie zrobić czy aby na pewno koło jest dobrze zamontowane i miejska kariera stoi przed Zielonym otworem. No, w zasadzie to ją daaaaawno rozpoczął, ale teraz to już tylko i wyłącznie będzie czuł pod kołami krakowskie asfalty. Zwięczeniem całej metamorfozy będzie jeszcze nowe siodełko. Opon na razie nie zmieniam, może ewentulanie na wiosnę. 

Zielony to naprawdę fajny rower! :)

Małe uzupłenienie: Zielony jak nowy! Koło mi nie odpadło. Dlaczego ja wcześniej nie zrobiłam tego remontu? Nawet mi się przez przypadek udało zlikwidować luz w napędzie! Jestem z siebie dumna! ;) Jeszcze tylko poprawić smarowanie i regulacje tylnej przerzutki i będzie git!

Po tym jak Zielony kilka razy, na środku ruchliwego skrzyżowania, w bardzo głośny sposób powiedział "mam za długi łańcuch", trzeba się było za temat wziąć. Tak więc rozkuwanie, skuwanie, mierzenie i zakładanie łańcucha opanowane. Zobaczymy, jak teraz będzie jeździć. Oby się przyjął bez wymieniania kolejnych elementów napędu.

Tak, żeby nie było, że tylko o weekendowych wyjazdach, to będzie jeszcze o odkrywaniu tajników konstrukcji roweru ;) A może powinnam założyć osobnego bloga o wspólnym życiu z Zielonym? ;) W każdym razie po intensywnym, radocyńskim rowerowaniu i przed sobotnim wyczynem trzeba było rowerek doprowadzić do lepszego stanu i przeszkolić się w regulacji przerzutek i hamulców. Pół nocki nie moje, ale udało się! Zielony chodzi, jak masełko, coś jeszcze z niego będzie na pewno, a ze mnie może w przyszłości kawałek mechanika rowerowego ;) Cel - rozłożyć go kiedyś do najmniejszej śrubki, a potem poskładać tak, żeby jeździł. Droga do tego pewnie będzie tu dokładnie opisana. A w ogóle to udało się w końcu, przy trzecim podejściu, odkręcić błotniki, co w cale proste nie było.