Od grudnia do maja w Tatry jeździ się na skitur, w lecie z definicji w Tatry się nie jeździ, natomiast we wrześniu jeździ się w Tatry przede wszystkim.

Weekend przedłużony o poniedziałek, plan ambitny, perfekcyjnie wykonany.
Sobota i niedziela przeznaczone na słowackie Tatry Zachodnie z Siwym Wierchem, Banówką i Trzema Kopami w roli głównej z noclegiem w Chacie pod Naruzim, jedynym schronisku tatrzańskim, które można by okreslić mianem chatki studenckiej - klimat pierwszoklaśny! Gulasz i piwo po 1 euro, a nocleg za 5 euro! Prawie niemożliwe! A jednak!
W niedzielny wieczór szybka teleportacja do Zakopanego, nocny bieg przez Boczań i tak zwany "dziczek" w Murowańcu. Wszystko po to, by poniedziałkowym, bladym rańcem rozpocząć realizacje planu specjalnego ;) Po dobrym śniadanku nad Czarnym Stawem Gąsienicowym strzała na Zawrat. Start imprezy pt. Orla na raz! Dało radę! Siedem godzin później zameldowałyśmy się na Krzyżnym! Potem sprint do schroniska na zasłużone naleśniki, do Kuźnic i w Kraku o północy.

Generalnie spokojnie można stwierdzić, że nie taka ta Orla straszna. Połowy lańcuchów mogłoby spokojnie nie być.

Dzień później - zakwasy wszechczasów w czworogłowach.

Miały być Tatry, ale znowu się pozmieniało i był rowerek w Żywieckim. Najpierw wyczłap do Bacówki na Rycerzowej w solidnej mżawce (a miała być śliczna pogoda). Jak padać przestało zaczęliśmy zjeżdżać czerwonym w kierunku Rajczy. Po deszczu było bardzo ślisko, zdradliwe korzenie i zaskakujące kamienie - efekt: urocza gleba i rozwalone kolano (a przy pakowaniu miałam w ręce ochraniacze...). Na Mładej Horze Bojda zapragnął asfaltu i nas opuścił, a my dalej czerwonym w kierunku Hutyrowa. Piękna jazda! Potem bocznym grzbietem w kierunku Ujsoł - było wszystko - wąskie single, kamieniste zjazdy, wciagające błoto, zaczepiające ostrężyny, cudne trawy i kąpiel w rzece. Potem w auto i z powrotem na Mładą Horę i już z buta na Rycerzową. A tam fantastyczna impreza i tańcowanie przy ognisku.
Z nie bardzo rana zbiegliśmy do auta i podjechaliśmy do Złatnej. Męczarnia na Rysiankę, a potem coś niesamowicie wspaniałego :) Zjazd żółtym szlakiem przez Redykalny Wierch przy cudnych widokach na góry wszelkie. Szybka, miejscami solidnie techniczna jazda! To właśnie lubię najbardziej!

A! Manetki chodzą jak masełko, czyli jestem genialna! Ale nie lubię jeździć na bardzo twardych gumach - 3 atmosfery, to jednak trochę za dużo.

A uzbierało mi się. Jeden i drugi dwukółek potrzebowały czułości. Narzędzia pożyczyłam już dawno, brakowało tylko wolnego popołudnio-wieczora. Gdy się znalazł, udało mi się okiełznać kilka problemów. W Specu nowa linka i przeczyszczone pancerze, przeglądnięte manetki i poprawiona sprężyna - teraz ślicznie hula, do tego przeczyszczona przednia piasta i nowy łańcuch - trzeci, czyli ideał dbania o napęd. Przystawiłam się też do przeglądu sterów, miałam sobie oglądnąć, jak zintegrowane wyglądają, wyczyścić, nasmarować i ładnie skręcić, ale kto je montuje taką badziewną, miękką śrubą?! Kiedyś ponoć można ją było imbusem piątką odkręcić, teraz to jest zagadka. A strery cosik nie takie, nie dlatego, że zabrudzone, ale dlatego, że ciut zbyt mocno skręcone. Szukam patentu na wymianę tej śruby, wtedy dowiem się co w tych sterach siedzi. Wiem natomiast co w sterach skręcanych u Zielonego jest. Wprawdzie całych nie rozkręciłam, bo mostek zatarty na amen, ale trochę wyczyściłam, nasmarowałam i w końcu luzy wszelkie zlikwidowałam - koniec ze stukaniem przy hamowaniu! A i tylna piasta wyczyszczona, łożyska poskładane do kupy, nasmarowane i skręcone bez luzów - w końcu koło chodzi równo! A, i odkrycie! Korby zielonego jednak są na kwadrat! Ukryty pod dziwną śrubą na ósmego imbusa! Więc jak mi ktoś jeszcze raz powie, że się nie da, bo Zielony to prehistoria, to się wkurzę. Teraz tylko ściągacz do korb i w następnym odcinku bawimy się suportem!

Tak na zakończenie sezonu, na ostatni tydzień (choć niestety niecały), trzeba sobie było pobazować. W końcu chwila spokoju na Gorcu. Pogoda cudna, turystów trochę i powolna likwidacja grajdołka. Uwielbiam taką bazę...
A od czwartkowego wieczora demolka. Pierwsze zwijanie bazy w tak pięknym słońcu, wszystko suche, wszystko sprawnie złożone. Ekipa dzielna szybciutko sobie z robotą poradziła :)
Tylko wóz zapakować i na Chatę jechać świętować zakończenie kolejnego dobrego sezonu bazowego.

Dzięki, cześć i chwała wszystkim dobrym stworzeniom co w tym roku w bazę się zaangażowali! Tym co rozbijali, zwijali, bazowali, pomagali, praktykowali i po prostu Gorc odwiedzali!

Startujemy znowu za 10 miesięcy, pod koniec czerwca! Już zapraszamy do pomocy!