Lubię fabryki i maszyny, więc lubię Łódź. Przy okazji mistrzostw jest okazja do krajoznawstwa. Zatem powędrowałyśmy do Białej Fabryki - Muzeum Włókiennictwa i skansen drewnianego budownictwa miejsko-przemysłowego. Dużo krosen, przędzarek i szpulek. Podobało mi się! :)

A! Sklep "Pan tu nie stał" znalazłyśmy tym razem. Dostałyśmy długopisy z bańkami i pieczotką, różowo-fioletowe dostałyśmy od miłego pana kelnera. O meczach nie tu. A w niedzielę średnie muzeum kinematografii oraz świetna architektura i założenie osiedla fabrycznego Księży Młyn.  

Oglądamy Polaków. Dwa mecz o awans do następnej fazy MŚ. Wtorkowy z USA przegrany i czwartkowy z Włochami wygrany :) Duży ekran, fajna knajpa i mocna kibicowska ekipa! To są Mistrzostwa! Dalej - na Łódź! Wypatrujcie nas w telewizji! ;)

Ropczyce. Wsi spokojna, wsi wesoła. Raj na ziemi. Wakacje prawdziwe. W końcu się udało zgrać, żeby się tam wybrać na wywczas, na lenistwo, na leżakowanie, na czytanie, na pieczenie, na gotowanie i malin zbieranie!

Przy okazji można się było siatkówką pozachwycać. Otwarliśmy w pełni profesjonalną, cały czas otwartą, plenerową strefę kibica :) Był prawie-telebim, czyli mecz rzucony na elewację - bajer! Wprawdzie lekki niepokój Polska fundnęła nam z Kamerunem, ale w sumie szczęśliwie się skończyło, a i Argentyna później też planowe lanie dostała!

W sobotę wielkie otwarcie. Warszawa. Stadion Narodowy. Prawie 70 tysięcy kibiców. Ceremonia. Mecz Polska - Serbia. Szał! i kosmos! Nie byłam tam, bo zwijałam bazę na Gorcu. No i mimo wiekopomności siatkarskiego wydarzenia - nie żałuję!
No ale do rzeczy. Polacy w pierwszym meczu wtłukli Serbom śpiewająco! Dzisiaj grają drugi mecz z Australią - niestety wszyscy pamiętają pojedynek z Australijczykami na IO. Hmmm, teraz inaczej będzie!
A ja pędzę do Kraków Areny na mecze Belgia - Portoryko i Francja - Włochy. W czwartek Iran z Francja i Włosi z Belgami, a w weekend ropczycka strefa kibica :) Mniam!

Któregoś pięknego dnia weszłyśmy do bazowej kuchni i w oczy rzuciła nam się gazeta otwarta na stronie z takim właśnie tytułem. Uśmiałyśmy się mocno, bo nikt nie przynosi wody ze źródła, jak ty! ;) Pasowało idealnie.

Gorcstok, bazowanie, zwijanie. Jak zwykle trzy różne światy w tydzień. Uwielbiam! Co tu dużo mówić -jedna wielka, tygodniowa impreza :)

Ten dzień, ten mecz Memoriału Wagnera, na który wszyscy czekali! Polska - Rosja! Święta siatkarska wojna i ostatni poważny sprawdzian przed MŚ, czyli kosmos! Do tego ponad 15 tysięcy kibiców - kocioł murowany! Ach! Tak sobie właśnie przypomniałam, że mój pierwszy mecz reprezentacji, na którym byłam na żywo, to był właśnie Memoriał w Spodku trzy lata temu też z Rosją. Wtedy dostaliśmy szybkie lanie, a tym razem był to prawdziwy pięciosetowy bój! Zakończony naszym fantastycznym zwycięstwem Polaków, choć nie bez trudności. Atmosfery, szału na trybunach i w ogóle tego wszystkie nie będę, bo się nie da. Po prostu polecam przejść się na jakiś mecz :)

Przed hitem dnia był jeszcze mecz Bulgaria - Chiny, nudny, trochę jakbym oglądała siatkówkę w zwolnionym tempie. Zaskakująco Bułgarzy się męczyli i potrzebowali pięciu setów, że w końcu ograć Chińczyków. Noooo to teraz już tylko czekamy na Mistrzostwa Świataaaa! Będą foty z 12 meczów :D

Wróciłam na rower! Do lasu! Na razie tak delikatnie, jednodniowo, na single bielskie, ale jest :) I w sumie wszystko dobrze, ręka nie boli, tylko mózg jakiś taki przyblokowany. Ale się odblokuje kiedyś i jeździć będzie można już pełnowymiarowo. A bielsko miejscówka fajna jest, fajne lasy i fajne ściechy!

I mamy w końcu fantastyczna halę w Krakowie - o taki beret z antenką - to mamy też imprezy siatkarskie światowego kalibru. Była Liga Światowa z Brazylią na otwarcie (niestety mnie ominął ten mecz), teraz XII Memoriał Huberta Jerzego Wagnera, jako przedsmak Mistrzostw Świata! 

 Mamy drużynę! Drużynę z zawirowaniami, kontrowersja i innymi takimi zaskoczeniami. Zaskakująca "trenerka" Antigi, różne zwroty przygotowawczej akcji, skręcona kostka Wlazłego i ostatni mecz Kurka w składzie... Ot, taka malusia-dziwnusia niespodzianka... Aaaa, byłam w kinie na "Drużynie"! Warto bardzo!

No ale jak mamy Memoriał, to mamy też mecze :) Spontanicznie bardzo w sobotę na meczu Rosji z Chinami, a potem Polski z Bułgarami wylądowałam. No co ja będe pisać? Po raz milionowy, ze lubię siatkówkę i mecze mnie straszliwie kręcą? ;)

Aaaa, koneicznie muszę wspomnieć, że moja mama absolutnie cudnie mnie obdarowała najprawdziwszą koszulką reprezentacyjną! Ach!

Ciąg dalszy nastąpi i to szybko... :)

To był weekend "inaczej". Sporo takich weekendów ostatnio, ale ten był prawdziwie inaczej inaczej. W końcu udało się zgrać ekipę na żagle i to dużą ekipę. I mimo flauty straszliwej i małych możliwości faktycznego żeglowania, to ubaw mieliśmy nieziemski, a czas wyjątkowo imprezowy. Najlepiej nam szło klarowanie drinków i ujeżdżanie gwiazdy wyjazdu, czyli Miecia! ;)

Weekend niesamowitości. Dwa dni, a wrażenie jakbym spędziła w górach co najmniej tydzień. Takie natężenia fajnych wydarzeń, ludzi, rozmów, zbiegów okoliczności i chodzenia po górach, to ja dawno nie pamiętam.
Piątkowy wypad na kameralny Gorc okazał się świetnym pomysłem. Inauguracja bazowej gitary i długie w noc ogniskowe posiady. Poranna kawa i przeciągające się, jak zawsze, z bazy wychodzenie. Ambitna wycieczka górska szlakiem zielonym - jak ja tam daaawno nie szłam - i upalne Lubania zdobywanie. A tam ludzi wiele i naleśnikowe przeboje. Hura! Pograłam w siatkę trochę - Mogę! Mogę! Mogę! Ręka już daje radę, nie na maxa ale już mogę zacząć grać :)
Najważniejszym elementem imprezy był nasz udział w konkursie naleśnikowym. Jako team "Te z Gorca" podbiłyśmy naleśnikowe serca jurorów naleśnikami namiotowymi "Gorc i Lubań". Patelnia pierwszeństwa nasza! :D No, w sumie nie spodziewałyśmy się.
Uzupełnieniem bazowych klimatów była imprezka, nocne fotografowanie, wypas śniadaniowa jajecznica, kawa z bitą śmietaną na kocyku i kolejna megaporcja naleśników. Niespiesznie pobieżyliśmy do Krościenka i w ostatniej chwili przed deszczem załapaliśmy się na słynne lody. Autobus nas olał, więc wróciliśmy wyjątkowo szczęśliwym stopem :) Weekend dawno nie celebrowanej jakości! Lubię bardzo tak!

Wiecie, że Gorc jest fajny? Wiecie, że Gorc to stan umysłu? Mam nadzieję, że dla wszystkich to jest oczywiste, ale myślę, że dla pewności trzeba sprawdzić osobiście. No właśnie sprawdzaliśmy bardzo intensywnie w ten weekend. Okazji imprezowych kilka z Annami na czele, więc sporą gromadkę fajnych ludzi udało się spotkać na bazie. Wystup skrótem z Gorcowego w piątkowy wieczór w strugach deszczu, leniwa, słoneczna sobota z atakiem szczytowym bez tlenu, góra naleśników, ogniskowa imprezka, niedzielne posiady i burza na dowidzenia.

Tak sobie uświadomiłam, że tak totalnie na luzie, bez bazowych obowiązków, bez rowerowego ciśnienia, to ja straaaasznie dawno ba Gorcu nie byłam. Faaaajnie!

Lubię jeździć na Radocynę, to jest strasznie fajna baza, taka trochę inna. Kolejny przystanek tego lata z serii: wakacje prawdziwe :) To tylko weekend, ale jakoś człowiekowi się wydaje, że jak siedzi się pod wiatką czy na piwie u pani Wioli, to to jakoś dłużej trwa niż dwa dni. Choć w sumie chętnie bym sobie tam dłużej pobyła. Takie szwendanie po okolicy, wprawdzie bez roweru niestety, ale mimo to fajne i leniwe :) 

Na takie koncerty po prostu trzeba jechać! Koniecznie! Metallica by request na Stadionie Narodowym! Koniecznie! A wszystko przez moją Mamę! Bo to ona na hasło: Metallica gra w Wawie, opowiedziała: jedziemy! No to pojechałyśmy. I tak samo jak dwa lata temu na Bemowie było absolutnie miażdżąco. Tym razem wrażenie jeszcze większe według mnie, bo sam stadion też dodał klimatu koncertowi. Absolutnie fantastyczny kawał perfekcyjnego, muzycznego przedsięwzięcia! Produkcja, światło, dźwięk... i Metallica sama w sobie. Jest niewiarygodna moc! Naprawdę! 

Huuraaa!!! Wakacje! No właśnie wakacje i co z tego? Wielkie przygotowania, wielka spina, jedziemy tam, tam, tam i tam... Koło lutego jeździmy palcem po mapie, w kwietniu zbieramy ekipę, kupujemy bilety, pod koniec maja  uzupełniamy sprzęt, na przełomie czerwca i lipca wysypujemy wszystkie super potrzebne rzeczy na środku pokoju i zastanawiamy się jak to upchać w jeden plecak. Potem rozmyślania czy aby jest to co potrzebne i niezbędne, czy czegoś nie jest za dużo, czegoś za mało. Wszystko perfekcyjnie zaplanowane, chwila przyjemnego stresu tuż przed wyjazdem i wsiadamy w pociąg, samolot, samochód... ufff... jedziemy... w końcu! 

A może by tak na spontana? Bez żadnych planów, wyobrażeń precyzyjnych przygotowań... Bo znajomy nagle zadzwoni, bo ktoś na jakimś forum napisze, bo promocja na tanie bilety lotnicze, bo jakiś niespodziewany urlop, bo ktoś nam w planach namieszał, bo brakuje pomysłu... Bo po prostu wychodzimy na wyjazdówkę z miasta z kciukiem do góry...

Jak wolicie? Jakie wakacje są bardziej Wasze? A może czasem tak, czasem tak? Może zależy jaki wyjazd? Jaki mamy cel i ile wolnego? Jeżeli wybieramy się w dalekie, wysokie i trudne góry miejsca na spontaniczność jest niewiele.   Trzeba być przygotowanym fizycznie, sprzętowo, logistycznie. Ale jeśli po prostu przychodzi nam ochota, żeby się zwyczajnie gdzieś bliżej lub dalej poszwendać, to czemu nie? Można to zrobić z dnia na dzień, nawet z godziny na godzinie. Może właśnie w tym numerze znajdziecie, Drodzy Czytelnicy, jakiś pomysł czy kierunek, w który można się udać jeszcze tego lata? 

Ja osobiście tego lata preferuję sielski, anielski, krzaczasto-karpacki spontan z przygodami! Tylko pozytywnymi przygodami oczywiście!

Bardzo lubię Trójmiasto! Uważam, że jest to świetna przestrzeń do życia, a i turystycznie, wakacyjnie jest to miejsce na mapie z ogromnym potencjałem, nie tylko wczasowo-plażowym. Jak za klasycznie nadmorskimi, burżujskimi wakacjami nie przepadam rzecz jasna, to takie kilka dni nad trójmiejskim morzem jest super! Już po raz drugi i pewnie nie ostatni stwierdzam, że to lubię :)

Koncert, mecz, chwila leżenia na plaży, chwila chodzenia po plaży, mniam rybka, mniam gofry, bałtycka kąpiel, plaża nocą, spacer po Gdańsku, spacer po sopockim i orłowskim molo, spacer po nadmorskich lasach. Trzy dni fajnego wakacjowania, bez nudy i przymusowego smażenia się :)

Takie inne wakacje, których mi zwyczajnie czasem brakuje, poza tym rowerowo-bazowo-górsko-hardkorowym działaniem. Fajnie się poskładało, bo łokieć mi chwilowo na jakieś insze szaleństwa nie pozwala, więc wykorzystuję czas właśnie tak - jakże przyjemnie! :)

Bo w zasadzie to chodziło głównie o to! Zaczęło się od krótkiego smsa, gdzieś w lutym: Nataszka, nie pojechałabyś ze mną na koncert Pearl Jam? Odpowiedź była szybka i prosta: pojechałabym :) 

Nigdy nie byłam wcześniej na tym sławnym i cieszącym się dobra prasą festiwalu, gwiazda zacna, więc czemu nie? Trójmiasto lubię, z plażo-krajoznawstwem połączyć można, a i zupełnie przez przypadek nasi w Ergo Arenie akurat mecz LŚ grają. No idealne połączenie!

Koncert fantastyczny! Perfekcyjnie zagrany, zaśpiewany i wyprodukowany! Pearl Jam, to Pearl Jam! Trudno opisać, streścić i wyrazić!

A sam festiwal? Moim zdaniem perfekcyjny, jeśli chodzi o organizację i logistykę. Nawet toalety były czyste i bez kolejki, a autobusy nieprzepełnione. Warto! Oj, warto było!