Piękny, słoneczny, marcowy weekend. Cudowny! Forsycje kwitną, takie białe na drzewach kwitną i pachną. Takie fioletowe też! Każdy normalny człowiek jedzie w takich okolicznościach przyrody w góry. Albo szuka resztek śniegu, albo szuka suchych zjazdów. A ja co robię w taki weekend? Pracowo zostaję uziemiona. W efekcie wychodzi pół tygodnia jeżdżenia po Polsce, wybitnie niekrajoznawczo. W czwartek 12 godzin w samochodzie, Poznań, 3 godziny spotkania, nie widziałam Poznania. W sobotę 5 godzin w samochodzie, Wrocław, 3 godziny spotkania, dachy. Zawsze sobie człowiek znajdzie w przerwie jakiś ciekawy dach... W niedzielę już bez godzin w samochodzie, 3 godziny spotkania, Kraków, chyba w końcu trzeba zacząć fotografować to miasto...

A tak w międzyczasie przepiękny koncert Hey Unplugged. Takie światło, takie instrumentarium, taka Nosowska! Takie piwko potem ;)

Poza tym przegrałyśmy kolejny mecz...

Fajny weekend! Bez roweru i bez nart też się da ;) Ostatnio jakoś intensywniej się o tym przekonuję. W ramach pożegnania z Komisją Akademicką wybrałam się do Kielc. Po drodze jak zawsze, standordowo krajoznawstwo musi być: Książ Wielki i zamek na Mirowie, Jędrzejów - zegary i cystersi, Nagłowice i lipny Rej, a na deser Miedzianka. Tak świętokrzysko wyedukowani, pełni zapału i energii (hahaha...) przystąpiliśmy do wielce ważnych i poważnych obrad... KA wybrana, ja po ośmiu latach "uwolniona" ;) Skoro Kielce, to i niedzielne, kieleckie odwiedziny u Oss koniecznie! Wcześniej jeszcze wizyta w jaskini Raj z transportowymi przygodami po drodze.

Ile ja już przez to okno patrzę? Prawie cztery lata już patrzę i jakoś wcześniej nie wypatrzyłąm, że tu fajne foty można robić. I nocne i wschody... nosz... To z nowym cyklem startujemy: Projekt łindoł wju - będą tu foty sukcesywnie wpadać...

W tył zwrot w pół drogi... :( Nawet rowery z auta niewyciągnięte. Ej, wietrze i deszczu, idźcie sobie!

W związku z rzeczoną dezercją główną atrakcją weekendu były finały Pucharu Polski. Resovia została wgnieciona w parkiet, pierwszy raz widziałam tak słaby mecz w ich wykonaniu, nic im ie szło, nic! Jedynie Igła próbował ratować sytuacje, ale nikt tego potem dalej nie wykorzystywał. Zaksa ze Skrą długo się siłowała i przewrotnie wygrała. A finał? Ciekawie zaczęty przez Jastrzębie, które fajnie się rozpędziło, ale potem jakoś dziwnie zahamowało i w efekcie Zaksa drugi raz z rzędu wywalczyła Puchar :) fajna ta Zaksa, fajnie się odbudowali po kilku kiepskich porażkach. A za tydzień Jastrzębie i Final Four LM. Zobaczymy co będzie, może Masny z Kubiakiem namieszają? Może Łasko w końcu zacznie trafiać w boisko?
A tak na marginesie i dla porzadku kronikarskiego, to znowu przegrałyśmy. Ale jak Resovia może, to my też, choć my w lepszym stylu ;)

A, i jeszcze w końcu udało się obejrzeć "Krainę Lodu", ale w sumie bałwanek Olaf i spółka trochę mnie rozczarowali.

Jedyne neutralne zdjęcie z tej imprezy, za publikację którego, nikt mnie nie udusi ;) No ale w sumie pokazuje podstawę naszych działań. Ewa rzuciła hasło: maseczka party! Na dzień kobiet! Ha! Mimo wstępnej, delikatnej nutki sceptycyzmu, stwierdzam, że był to fantastyczny pomysł! Miejsce: bronowickie spa, udział wzięły: same baby i mały pierwiastek męski w formie Kostka. Salon piękności składał się z: maseczek witaminowej, żurawinowej oraz algowo-jabłkowo-miodowej, masażu bańkami, manicure, fryzjera warkoczowo-koszyczkowego, a także wina, domowego ajerkoniaku, trzech sałatek, tarty szpinakowej, ciastek z brzoskwiniami i pachnącej kawy. No, koniecznie do powtórzenia! :)
A tak przy okazji, zaczęłyśmy rozgrywki drugiej rundy. Co tu dużo mówić - zagrałam najgorszy mecz ever...

Rowerowo-narciarskie ekipy pognały w siną dal, to weekend specjalnie dla tych nierowerowych i nienarciarskich :) I tak spokojnie i na luzie podreptaliśmy przez Gorc do Gochy dobrze znanymi, jakże lubianymi ścieżkami. A prócz całkiem ambitnej wycieczki, były gochowe piąte urodziny, pizza w dziewięciu odsłonach, szampan, toasty w kontakcie z sercem i klasyczny, chatowy, niedzielny czilałcik :)

To taka śródtygodniowa fanaberia, abstrakcja pewna, tak się w góry po robocie wybrać. Ano zapodalimy sobie właśnie takie szaleństwo! Gwiazdy pooglądali, fotosesje porobili i bratanie Księżyca z Wenus przyobserwowali, a świtem bladym po zmarzniętym błocku nazad pognali :)

Miły i sympatyczny wypadzik na Skrzyczne. Koniec lutego mamy, a warunki jak w kwietniu - śniegu tylko ciut, choć w kluczowych monentach. Dawno tam nie byłam, lasu trochę zabrali... Malinowska Skała z widokiem? 

Jazda fajna, miejscami zimowa i bez tylnego hamulca, znaczy z zapowietrzonym - i chyba mi to na dobre wychodzi, bo zjechałam takie miejsca, że bym się nie spodziewała. A cudem jakim? Bo nie miałam szansy tylnego koła zablokować i w poślizg wpaść :) Hehe, chyba go nie będę naprawiać.

Absolutnym wydarzeniem wyjazdu było chrzczenie Białego Kozaka - no jeździ stworzeń, jeździ... i to jak ;)

Zima kuriozalna - w sobotę prawdziwe foki, w niedzielę rower najzwyklejszy. Jak śniegu generalnie brak, to się człowiek nawet na myśl o Kasprowym raduje. A było z czego się cieszyć, bo śnieg milusi, kompanija zacna, słońce z odrobiną wiatru, głupawa i najbardziej lanserski pompon wszechczasów. To wszystko oczywiście w ukochanym, foczym towarzystwie. Miód! Tylko czemu ten śnieg tylko tam? Czy ja będę miała jakieś zdjęcia Tatr tej zimy nie z Kasprowego? Nie no, mam przecież z tury zachodniej i z Salatyna, ale... Dopełnieniem wieczornym była czeska sztuka filmowa, czyli totalna abstrakcja w obrazkach.

A w niedzielę, niewczesnym porankiem, znów pojechaliśmy na północ. Jurajskiej odysei rowerowej ciąg dalszy. Padło naszym łupem kolejne kółeczko po zalodzonych ściechach w sosnowych lasach z widokiem na skały i zamki. No fajne klimaty na lutowy rower, fajne!

Za każdym razem jak się wybieram rowerkiem na Jurę, ze zdziwieniem odkrywam, że jest to kawał fantastyczne, mało mi znanego terenu. Odkrywam wówczas również, że jakoś dziwnie akurat tam łatwiej się zgubić używając szlaków turystycznych, niż gdziekolwiek indziej ;) Zimę mamy jaką mamy tego roku, to znaczy jej nie mamy, piękne słońce, plusowe temperatury sprzyjają rowerowym rozrywkom. W sobotę podłączyłyśmy się pod zlot forumowy ET zorganizowany w okolicach Podlesic na Jurze Północnej. Bardzo sympatyczne ściechy pozwiedzaliśmy. Sporo błota, sporo logu i rozciaptanego śniegu. fajne ćwiczenia z techniki jazdy, duuużo lansu, pozerki i zdjęć, tempo raczej leniwe, ale ekipa spora i jakże miła :) Wypad w sam raz na taki dzionek. 

Zachwycone urokami jurajskich przestrzeni, w niedzielę postanowiłyśmy zrobić poprawiny. Padło na okolice Olkusza, miałyśmy się przejechać kawałkiem czerwonego Szlaku orlich Gniazd. Ale przebieg szlaku w tamtych okolicach akurat pozmieniali, a my mapę miałyśmy nie najaktualniejszą, więc plan uległ pewnym spontanicznym modyfikacjom. Okolice rezerwatu "Pazurek" rządzą! W ogóle lasy tam jakieś takie inne są, przestrzenne, przez to wyjątkowo mnie zachwycają!

Dodatkowo okolice weekendu zrobiły się w sumie całkiem imprezowe. Zupełnie spontanicznie, siedząc tydzień temu na wyciągu, ustaliliśmy, że w końcu trzeba zrobić imprezę u mnie! Padło na czwartkowy wieczór. Hasło kulinarne się potem wymyśliło: naleśniki! I tak dziki tłum przybył na moje niewielkie metry kwadratowe, każdy z nadzieniem naleśnikowym pod pachą, co doprowadziło do totalnego obżarstwa :D Było pysznie! A w celu uzupełnienia imprezowego weekendu oraz w ramach rozpędu pobalowego, Ewa wyciągnęła nas w sobotnią nockę na tańcowanie, na miasto. Generalnie raczej nie mój klimat, ale czasem trzeba sprawdzić, że to nie mój klimat, więc poszłam i nawet całkiem sympatycznie się wybawiłam, gdyby tylko nie pewne elementy porowerowego zmęczenia. 

Akt desperacji! Śniegu po prostu nie ma, nie wiem gdzie się schował. To znaczy wiem: na północ od Kielc - tam zaspy, zawieje i paraliże, a w górach lipa! Jedyne miejsce, które już sławą tej zimy się okryło, to Salatyn. Cóż robić, mimo wiejącego halnego, trza napierać! 

Już na parkingu przy wyciągach w Dolinie Rohackiej wiało mocno... Na podejściu pod Salatyn kładło, ja trzy razy poleciałam, na myśl o zjeździe ogarniał nas pewien niepokój... Ale! Było cudnie! Naprawdę przyjemny śnieg i sympatyczny zjazd! Potem jeszcze raz do połowy i na dół. A w ramach bonusu i nagrody za ciężką pracę potaplaliśmy się w ciepłych kałużach w Oravicach :)

Niedzielne przedpołudnie spędziliśmy bujając się na, w końcu otwartym, stoku w Myślenicach. Fajna jazda, ale kto to widział, żeby na początku lutego jeździć w weekend po trasie?!?! Ja chcę dwa metry puchu w lesie wreszcie! Zimo! Zlituj się! I przyjdź!

"Tabor wędruje do nieba" - piękny film o wolności, o miłości, o cyganach... A ja to taka właśnie cyganicha ;)

Mój dziesiąty bal przewodnika. Miałam na niego nie iść, bo pincet różnych rzeczy, ale poszłam i bardzo się z tego cieszę! Bo impreza była przednia, do rana białego (prawie), w każdym razie do finiszu i foty najwytrwalszych. Dawno tak dobrze na balu się nie bawiłam! 

Nie no, wbrew pozorom zima jest chyba, nie? Co się robi w zimie? Kolęduje się w zimie, jeździ się na nartach w zimie. Chyba właśnie jakieś takie zajęcia powinny być. No to dla przypomnienia w ten weekend właśnie wybraliśmy się kolędować do Gorczańskiej Chaty i jeździć na nartach w Kluszkowcach. Jedno i drugie wyszło nadspodziewanie sympatycznie :)
Nie przypuszczałam, że kiedykolwiek powiem następujące zdanie: lubię jeździć po muldach!

Hahahaha! Zimy nie będzie! Hahahaha! Zabraliśmy dzieciom zimę! Hahahaha... A tak mi się przypomniała jakaś świąteczna kreskówka. Tylko tam, z tego co pamiętam, dzieciakom chyba ukradziono święta. No dobra, to nie my, to naprawdę nie my! To kto? Ja się pytam! Kto?! Gdzie jest zima?! Oddawać! wypuścić! No już! Teraz! Zaraz! Dobra, organizujemy ekspedycję w poszukiwaniu zimy! Idziemy na koniec świata! Ogłaszam nabór na wyprawę. Kto chętny? Może ją w końcu znajdziemy, gdzieś schowaną w kąciku i przytargamy za ucho w nasze góry, co? Plan uważam za perfekcyjny! Idę pakować plecak... No bo kto to widział, żeby w styczniu oddawać się górskim rozrywkom typowo letniego rodzaju i nawet się przy tym specjalnie nie ubłocić? W sumie naszymi górskimi łamami wpisujemy się trochę w skromność tej zimy, bo tak prawdziwie śnieżnych gór jest w tym numerze mało, choć oczywiście bez zaproszenia na foczo-turowy spacer obejść się nie może. Poza tym będziemy dzwonić, nosić i królestwa nieznane odwiedzać oraz zupełnie standardowo zachwycać się górami, rzecz jasna. Zatem do lektury zapraszam, a ja teraz dla odmiany idę obejrzeć kreskówkę, w której to wesoły bałwan wraz z towarzyszami szwenda się po skutym lodem i śniegiem świecie (oczywiście głównie górskim, mam nadzieję), w poszukiwaniu antidotum na wieczną zimę... No bo wiosna też musi przyjść! Niech będzie z tym śniegiem w górach w końcu normalnie.

Sobota zaspana z robotą i Jamesem Bondem w naturze, to w niedzielę trzeba się było przewietrzyć. Na lajcie, podkrakowsko, jurajsko, bo pogoda średnia jakaś taka. W bonusowym planie jeszcze się mieściły linowe zabawy w Kobylańskiej, ale nas mrozy, śniegi i wiatry zniechęciły. Zatem kierunek został wybrany zachodni dla odmiany. No i wszystko jakieś inne, drogi jakieś inne, lasy jakieś inne, szlaki jakieś inne i zamek i nawet asfalty. Takie samo było tylko błoto, oczywiście spawdzane z bliska w sposób odpowiednio spektakularny. Garb Tenczyński do samego Rudna przejechany, z powrotem też. Zamrożone stopy dobrą chwilę wracały do siebie. Aaaa, nowy rower w towarzystwe i to wielkokołowy - imieniem Stefan - może w końcu spadnie śnieg! ;) Aaa w piatkowy wieczór ograłam wszystkich w Carcassonne :D

W sumie dawno nie rozwijałam swoich serwisowo-rowerowych umiejętności, aż tu nagle sytuacja mnie zmusiła do działań na dość wysokim poziomie zaawansowania. Na tapecie wylądowało odpowietrzanie hamulca i składanie prawej manetki. 

Z hamulcem zgłosiłam się po wsparcie, dzięki czemu przeszłam szkolenie praktyczne w zakresie przelewania płynu hamulcowego i zostałam młodszym asystentem do trzymania naczynia z płynem. Tak na marginesie płyn hamulcowy pachnie jak olejek do ciasta. W każdym razie już wiem, jak się to robi i następnym razem chyba nawet odważę się zabrać za to sama. 

Z manetką historia była bardziej zawiła. Przy dość ciekawej glebie złamałam własnym kolanem klameczkę do zrzucania. Całość ok, ale ten mały dzyngiel poległ. Cóż zrobić? Przecież nowej kupować nie będę. Zatem ogłosiłam wśród ludzi, że manetki zepsutej na części poszukuję. Dość szybko taką właśnie dostałam. Swoją rozebrałam, ułamany element wymieniłam i zaczęła się zabawa z poskładaniem tego w całość. Po trzech uroczych godzinach rozwiązywania tej manualnej łamigłówki charakterystyczne klik zabrzmiało piękną melodią :D Działa! 

No ale, żeby nie było za słodko, dowiedziałam się, że tylne koło wymaga centrowania, a przednia piasta przeglądu... zawsze coś... 

Trzej Królowie darowali nam kolejny długi weekend. Początek stycznia powinien być cudnie śniegowy, zatem może by się na przykład w Fartę na puchowe tury wybrać... tia... jasne!

Trzeba bardziej realnie o styczniowych planach pomyśleć i z rowerem w Sudety pojechać. Warunki idealne - sucho, bez błota, ciepło - jakbym w kwietniu jeździła. Naszą bazą wypadową była Pokrzywna, co pozwoliło nam pojeździć po Górach Opawskich i kawałku Jeseników nad Zlatnymi Horami oraz kopsnąć się jeszcze z Góry Złote. No pięknie! Sudeckie ścieżki mają coś w sobie, a szutry są sensownie podjeżdżalne, do tego fajne skałki i pozostałości dawnych złotno-górniczych działalności. Najfajniejsze miejsca to: trawers na żółtym z Kopy Biskupiej, miodna, leśna sekcja na czerwonym na Poprzecznym Grzbiecie i zjazd z Borówkowej Góry. Kierunek zachodni jest rowerowo bardzo słuszny :)

Straty wyjazdu: złamana klamka prawej manetki - własnym kolanem to uczyniłam, rozdarta wiatrówka, zapowietrzony hamulec i standardowo trochę siniaków. 

Z Sylwestrem tym razem jakoś rozlaźle było. Nie wiadomo co i gdzie, bo nie wiadomo co w pracy, kiedy wolne i jakoś tak w ogóle bezsensu. W każdym razie na długi wyjazd od Świąt do Trzech Króli szans nie było żadnych. Propozycji i pomysłów kilka się pojawiło, ale wszystko jakieś niezdecydowane. W efekcie stanęło na tym, że zbiórka w Nowym Sączu i jedziemy na Wschód! Najpierw na przedsylwestrową imprezkę do młodszego kursu do Męciny, potem na narty błotne na stok na Magurze Małastowskiej, a potem na Radocynę - posiedzieć, pobazować :) Radocyński wieczór sylwestrowy był po prostu fantastyczny! Aż żal było wyjeżdżać. A to głównie przez niespodziewane spotkanie sylwestrującej w wiacie ekipki. No ale do kursu trzeba było wrócić, Nowy Rok powitać, a dnia następnego znów śniegu szukać - tym razem w Słotwinach. Generalnie cała idea Sylwestra jest trochę przereklamowana, ale jakże było sympatycznie!

No jakoś tak leniwie wokół tych Świąt, choć przyczyną tego trochę przekornie jest praca. Weekend przed niewyjazdowy, bo właśnie w robocie i na robocie spędzony, same Święta jak zawsze domowe, a możliwości urlopowych w okolicy brak, więc innych, spektakularnych wyjazdów też nie stwierdzono. 

Śnieg nam potrojony halny razem z tatrzańskim lasem wywiał, zatem nawet jakoś tak bardzo nie żal, że bardziej domowo i towarzysko się zrobiło. Ale jednak siedzieć za długo się nie da i te upały trzeba wykorzystać - najlepiej rowerowo :) Zatem szybki, niedzielny, rowerowy spacer po makowskich okolicach Myślenic nam się przydarzył. No jakże miło, sympatycznie i bezbłotnie było! Kamiennik w końcu zdobyty i dwa przyjemne, nowe zjazdy zostały zjechane. Jak na koniec grudnia, to zaskakujące ciut :)